پيدايش و بنيانگذاری کاراته گوجوريو اوکيناوايی

( بطور اختصار ) 

  

東恩納 寛量 

Kanryo Higaonna 

 ( March 10th, 1853 - December 23, 1917 )

 

هنر « ناهاته » که استاد « کانريو هيکااونا »  آن را بنياد نهاد ،  اساس و پايه گوجوريو  را شکل می دهد . استاد هيکااونا در سال 1853 به دنيا آمد . او كه علاقه داشت هنر کمپو چينی را در چين فرا گيرد ، سرانجام پس از تلاش بسيار توانست به بندر فوچين که در آن موقع تنها بندري بود كه با اوکيناوا  تجارت داشت برود  . او  16 سال در آنجا  زير نظر استاد ريوريوکو تعليم ديد . هنگامي كه استاد هيكااونا به اوكيناوا باز گشت با پخش شدن اطلاعاتي در باره مهارتهاي وي ، پس از مدت كوتاهي آموزش اعضاي خانواده سلطنتی را به عهده گرفت . چندي نگذشت كه استاد نخستين دوجوی خود را داير کرد . استاد هيکااونا به خاطر سرعت ، نيرو و قدرت فوق العاده اش بزودي شهرت يافت و هنر وي به  اسم ناهاته معروف شد .

  

 

宮城長順

Chojun Miyagi
(April 25,1888 - October 8th, 1953)

اما پايه گذار واقعي گوجوريو را بايد استاد « چوجون مياگی » که شاگرد و پيرو استاد هيکااونا  بود ، شناخت  . او در سن 14 سالگی با استاد هيکااونا آشنا شد و با اتفاق استاد زندگی خود را وقف تکميل و پيشرفت هنر ناهاته کرد . 13 سال بعد در سال 1917 استاد هيکااونا از دنيا رفت و استاد چوجون مياگی در همان سال به چين رفت تا بتواند ريشه های ناهاته را بيشتر در شهر فوچين ( فوچااو ) کشف کند . استاد چوجون مياگی پس از مدتي به اوكيناوا باز گشت . او مردی با اراده بسيار قوی بود و هر روز در طبيعت تمرينات مختلفی را انجام مي داد تا حواس پنجگانه خود را تقويت كند .

در سال 1921 زمانی که امپراتور ژاپن پرنس هيروهيتو از اوکيناوا ديدن می کرد ، استاد مياگی هنر ناهاته را در برابر امپراتور به نمايش گذاشت . در سال 1925 نيز برنامه ای برای پرنس چی چی بو اجرا کرد . استاد چوجون مياگی گسترش ناهاته را نه فقط در ژاپن بلكه در جهان در نظر داشت . بنا بر اين هم زمان با معرفي هنر خود به ساختار و سازمان دهي ناهاته نيز مي انديشيد و سعي ميكرد آنر را بعنوان يك گنج فرهنگي به نسل هاي آينده در ژاپن و كشورهاي ديگر هديه كند .

در سال 1926 استاد چوجون مياکی باشگاه تحقيقاتی کاراته را در « واکاس چو » بنياد نهاد . در آنجا سه  استاد بزرگ ديگر به نام های « هانا شيرو  » « موتوبو » و « مابونی » استاد مياگي را همراهي مي كردند . استاد چوجون مياگی هر روز بعد از تمرينات به منظور پرورش و رشد اخلاقی شاگردان ، درباره بشر ، زندگی روز مره و اخلاقيات فرهنگ سامورايی براي آنان سخن رانی می کرد .  

در سال  1927  استاد « جيگورو کانو » پايه گذار جودو وقتی که يک نمايش کاتا از استاد چوجون مياگی را ديد ، تحت تاثير قدرت و محتواي پيشرفته تکنيکهای ناهاته قرار گرفت . نفوذ استاد کانو سبب شد استاد چوجون مياگی در مسابقات مهم بودو ژاپن كه از طرف دولت حمايت مي شد شرکت كند و هنر ناهاته خود را به نمايش عموم گذارد .  

در سال 1930 استاد مياگی در مسابقات « بوتوکو _ کای » و در سال 1932 در مسابقات « سای نی بودو » شرکت کرد .

استاد مياگی چندي بعد تصميم گرفت نامي برای هنرش انتخاب كند ، لذا نام گوجوريو کاراته را انتخاب کرد ، به معنی سخت و نرم که از يک اصل کمپو سنتی چينی گرفته شد . در سال 1933 هنر گوجوريو در انجمن هنرهای رزمی ژاپنی « بوتوکو کای » بطور رسمي به ثبت رسيد . در دهه 1930 استاد مياگی ، کاراته دو را به طور فعال به پيش برد تا اينكه در سال 1934 يک روزنامه از هاوايی ، او را به آنجا دعوت کرد تا کاراته را معرفی و کلاسهايی را براي آموزش علاقه مندان  بر پا کند .

در سال 1937 « بوتوکو کای » حکم تائيديه کاتا  را به او اعطاء کرد و استاد مياگی همچنان استفاده و بررسی از روشهای علمی ورزش گوجوريو را توسعه داد . در سال 1940 کاتا های « گگسای دای ايچی » و « گگسای دای نی » را با هدف معرفی کاراته و ارتقاء آموزش و پرورش بدنی جوانان ارائه کرد . وي کاتای « تنشو » را هم بوجود آورد که اين کاتا به نرمی اين هنر در كنار کاتای « سانچين » که به سختی گوجوريو تاکيد دارد ، اشاره ميكند .

استاد مياگي پس از جنك جهاني دوم و از دست دادن يكي از پسران و همچنين يكي از شاگردان ارشد خود كه سبب وقفه اي چند ساله در آموزش ها شد مجددن در سال 1946  تعليم كاراته را در جزيره مركزي ژاپن در كانساي ( اوساكا كنوني ) پي گرفت و بعد از بازگشت به اوكيناوا آموزش کاراته را در آکادمی پليس اوکيناوا و همچنين در حياط منزلش در « چوبويا » ـ که پسر وي هنوز در اين محل زندگی می کند ـ شروع کرد .

استاد مياگی را بايد به عنوان پايه گذار گوجوريو کاراته دو شناخت . او از همان ابتدا کاراته را به عنوان يک گنج فرهنگی اوکيناوايی معرفي و  تمام زندگی خود را وقف مطالعه ، پيشرفت و انتقال کاراته اوکيناوايی به نسل های آينده كرد . وي در تمام طول عمر ش همواره مورد احترام تمامي استادان هنرهاي رزمي در ژاپن قرار داشت و تا امروز نيز همگان استاد مياگي را به عنوان يكي از بزرگترين صاحب نظران و تئوريسينهاي كاراته مي شناسند .

 استاد مياگی نام گوجوريو را از هشت قاعده از کمپو سنتی چينی که در سند « بو بی شی  » مطرح می شود ، انتخاب کرد که اين هشت قاعده عبارتند از :

 

  1. ذهن با بهشت و زمين يکی است .
  2. ريتم گردش جسم مانند گردش خورشيد و ماه است .
  3. روش دم و باز دم ، سختي و نرمي است .
  4. بر حسب زمان و تغيير عمل کنيد .
  5. تکنيکها در غياب فکر آگاهانه رخ می دهند .
  6. پاها بايد به پيش روند ، عقب روند ، جدا شوند و جفت شوند .
  7. چشمها نبايد حتی كوچكترين تغيير را از نظر پنهان دارند .
  8. گوشها در تمامي سمتها با دقت و به خوبي مي شنوند .

نا گفته نماد كه اين هشت قاعده ، جوهر هنر رزمی گوجوريو  محسوب مي شوند و هنر آموز در تمرين مي كوشد به عمق اين اصول دست يابد .